برادرانه ترین درد حیله ها می بود حتی؛

اگر سرخی چشمان اسفندیار

-رویین تنانه-

از سمت بی باور ترین رگ سهراب

بر کبود

دروغ

 پدرانه ی خنجرت

-رستم!-

جاری نمی شد

آه تهمینه ترین زن!

کاش در سرمای آغوش خویش نمی کشیدند

نشانه ها

به رسم هم خونی

تنهایی بازوی سهراب هایت را

******

  آذر 1382

*****

سین.جیم تازه شد!